SEN YOKTUN...

[TUFAN]

Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında, her köseyi her parkı her ağacı ezberledim.
Sevdaya bulanmış her kaldırım taşında senin adını aradim.
SEN YOKTUN...

Evlerin duvarlari birer birer üzerime yıkıldı, her bir hücremin acısını ta yüregimde hissederken
Beni enkazın altından çekip alabilecek elini aradim.
Özlem şarkılarını ezberledim. Kiminibağıra çagıra kimini fısıltıyla söyledim.
Karanlığa haykırdım hasretini sesimi duyacaksin diye bekledim.
SEN YOKTUN...

Senden gelecek tek bir haberi bekledim saatler asir gibi geldi geçmedi.
Çalan her telefonu yüregimin deli gibi çaglayana dönen atışlarıyla açtım.
Senden baska duydugum her seste hep aynı hayal kırıklığını yaşadım.
Onlar beni duymak istiyordu. Ben ise seni.

Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına uzattım her gece
Biran önce sabah olsun diye, uykunun beni çekip almasını istedim. Olmadi!
Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan
Kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye.
SEN YOKTUN...

Her yağmurla birlikte hüzünde yagğdı bu kentin üzerine.
Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur olmadi.
Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim. Hayat bana merhaba dedi.
Uzun kıştan sonra gelmez dedigim göçmen kuşların dönüşünü gördüm

Denizin sonsuz maviligine umut bağladım kıyılarda fark ettim bekleyişlerimi.
Hep sensiz gemiler geçti limandan. Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim.

Gözümden tek bir yaş akmadi. Onlar sana aitti.
Sana kalmaliydi.
Kimselere söyleyemedim acılarımı bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadim.
Nice fırtınalar koptu yüreğimde dalgalar dövdü hayallerimi.
Sığınacak bir liman yaslanacak bir omuz aradim.
SEN YOKTUN...

[YE$!W]

ellerine,emeÄŸine,yüreÄŸine saÄŸlık abicim çok güzel 

[Esrarengiz]

Tufan Abimm kalbinin TemizliÄŸine GüzelliÄŸine SaÄŸlık Abim....